ΕΠΙΛΟΓΟΣ-ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΡΙΑ
Κάθε γενεά στο πέρασμά της μέσα στο χρόνο αφήνει για κληρονομιά στους επερχόμενους τα δικά της ήθη, τις δικές της ηθικές αντιλήψεις, τους δικούς της άγραφους νόμους και τις δικές της πρακτικές που εκφράζουν τις αντιλήψεις αυτές. Με την επανάληψη των εθίμων διαμορφώνεται η πολιτιστική κληρονομιά και μεταβιβάζεται από γενεά σε γενεά και δημιουργεί την παράδοση. Κάθε τόπος έχει και τη δική του πολιτιστική κληρονομιά και το χωριό μας Κανάλια, αν και είναι μικρό και άσημο χωριό, δεν υστέρησε στα πολιτιστικά δρώμενα. Στην εποχή μας με τον σύγχρονο τρόπο ζωής δεν δημιουργούνται νέα έθιμα και τα παλαιά σβήνουν.
Όσες φορές ερχόταν στο νου μου η σκέψη ότι η πολιτιστική μας κληρονομιά κινδυνεύει να αλλοιωθεί και να χαθεί ένοιωθα ειλικρινά αφάνταστη λύπη. Τρόμαζα με την ιδέα ότι μπορεί να φτάσουμε σε τέτοια θέση ώστε να απαρνηθούμε την πολιτιστική μας ταυτότητα, να αποκοπούμε από τις ρίζες μας και η παράδοσή μας να ξηραθεί. Συνειδητοποίησα ότι ως κληρονόμος αυτής της πολιτιστικής κληρονομιάς έπρεπε να ενεργοποιηθώ ώστε όλη , όσο ήταν δυνατόν, η μεγάλη περιουσία του λαϊκού μας πολιτισμού και της ιστορίας του τόπου μας να μεταγραφεί στο υποθηκοφυλακείο της μνήμης μας εξοβελίζοντας τους διεκδικητές της λησμοσύνης. Επιστράτευσα όλες τις δυνάμεις μου για να προσεγγίσω ιστορικά , γεωγραφικά, κοινωνικά και λαογραφικά την ιστορία του Μοναστηριού της Ρούστιανης και της γενέτειράς μου των Καναλίων.
Η έλλειψη γραπτών πηγών πληροφόρησης ήταν η κυριότερη δυσκολία που συνάντησα. Όμως με τη μελέτη της ιστορίας του Έθνους μας και του τόπου μας με την επίμονη έρευνα και την άντληση πολλών πληροφοριών από τη μεγάλη δεξαμενή της παράδοσής μας ολοκλήρωσα την αναδίφησή μου. Συνεπίκουρους σ’ αυτή την προσπάθεια μου για αρκετό καιρό είχα τους συγχωριανούς μου οι οποίοι στις συνεχείς μου ερωτήσεις και παρακλήσεις ανταποκρίθηκαν αυθόρμητα αδειάζοντας τις ιστορικές και πολιτιστικές διηγήσεις στη δική μου χοάνη , τη συνείδησή μου που τα αναχώνευσε όπως ανωτέρω τα κατέγραψα.
Για αυτό θέλω να ευχαριστήσω με όλη μου την καρδιά όλους τους συγχωριανούς μου για την πολύτιμη συμβολή τους στο έργο μου. Αν θελήσω να τους απαριθμήσω όλους θα φανώ επιλήσμων, αν πάλι θελήσω να ιεραρχήσω την προσφορά του καθενός θα δυσκολευτώ. Αισθάνομαι την ανάγκη να εκφράσω τις θερμές ευχαριστίες στους κάτωθι:
- Κωνσταντίνο και Ευφροσύνη Κουτσοκώστα, αειμνήστους γονείς μου
- Παναγιώτη Γ. Κουτσοκώστα, θείο μου
- Δημήτριο Κ. Τσεκούρα , δάσκαλο
- Γεώργιο Ε. Κυριάκη, δάσκαλο
- Βασίλειο Γ. Μπούρα, δικηγόρο
- Ιωάννη Ν. Αντωνίου ,Γραμματικό
- Γεώργιο Δ. Πιλάτο, Αγροφύλακα
- Τριαντάφυλλο Γ. Δερνίκα
- Γεώργιο Λ. Ζαγκλαρά
- Ελένη, σύζυγο Κων/νου Χριστοπούλου
- Ελένη, σύζυγο Παναγιώτη Δερνίκα
Επίσης θέλω να ευχαριστήσω τους αοιδίμους ιερείς του χωριού μας Παπαβασίλη Αντωνίου που μας άφησε για παρακαταθήκη τη σύντομη ιστορία του μοναστηριού της Ρούστιανης , τον Παπαγιώργη Δερνίκα και Παπασπύρο Τσιόκα για τις συνεχείς παροτρύνσεις τους για συνέχιση και ολοκλήρωση της προσπάθειάς μου
Όλοι οι ανωτέρω έχουν φύγει από τη ζωή. Ας είναι όλη μου αυτή η εργασία ένα μνημόσυνο αυτών στη μνήμη μας, ένα θυμητάρι των προγόνων μας.
Ιδιαίτερα θέλω να ευχαριστήσω τον πολύτιμο συνεργάτη μου και ξεχωριστό μου φίλο τον Κώστα Κωστούλα για τη διαδικτυακή του υποστήριξη χάρις στην οποία όλες οι γραπτές εργασίες αναρτήθηκαν στις δυο ιστοσελίδες «ΚΑΝΑΛΙΑ ΛΑΜΙΑΣ» και «ΠΑΝΑΓΙΑ ΡΟΥΣΤΙΑΝΙΤΙΣΣΑ»
Είναι επόμενο σ’ ένα τέτοιο συγγραφικό έργο να υπάρχουν ελλείψεις ή παραλείψεις για τις οποίες ζητώ συγνώμη από τους συγχωριανούς μου. Δεν είναι δυνατόν να χωρέσει όλη η πολιτιστική ιστορία του τόπου μας σε τούτες τις σελίδες. Η όλη μου παρουσίαση ας αποτελέσει έναυσμα για τους νεότερους ερευνητές για μια ολοκληρωμένη μελέτη της ιστορίας του τόπου μας.
Επιθυμώ η όλη προσπάθεια για να περισώσω ό,τι μπορούσα να θεωρηθεί ως αποτέλεσμα της αγάπης μου προς το γενέθλιο τόπο μου και όχι ως επίδειξη συγγραφικού ταλέντου.
Το πόσο πέτυχα; Αυτό θα το κρίνετε εσείς.
